بعد از اختراع ليزر انواع هولوگرام‌ها مي‌توانست ساخته شود. اولين هولوگرام‌ها كه با نور ليزر قابل رويت بود، هولوگرام‌هايTransmission (شفاف) نام داشتند. در سال 1968 هولوگرامRainbow يا انعكاسي(Reflection ) به وجود آمد. ساختار اين نوع هولوگرام‌ها به گونه‌اي است كه زير نور سفيد قابل ديدن هستند. اگر بيننده حالت خود را نسبت به يك هولوگرام انعكاسي تغيير دهد، مي‌تواند طيف‌هاي مختلف رنگ را ببيند. اين‌كه ما مي‌توانيم يك هولوگرام را به صورت سه بعدي، برجسته و رنگارنگ ببينيم ناشي از خطاي ديد است.

بهترين روش فهميدن هولوگرام، مقايسه آن با عكاسي است. در عكاسي، نقطه به نقطه يك عكس سياه و سفيد توسط شدت اشعه نور ساخته مي‌شود كه هر نقطه روي عكس بسته به شدت موج نور، تنها يك يا چند چيز را ضبط و آشكار مي‌سازد. اما بايد توجه داشت نوري كه يك منظره واقعي را مي‌سازد فقط توسط دامنه و طول موج نور تعيين نمي‌شود بلكه فاز نقش عمده‌اي را نيز ايفا مي‌كند. در عكاسي، فاز نوري از منظره اصلي منحرف مي‌شود بنابراين در عكاسي، تصاوير سه بعدي نخواهيم داشت. اما در هولوگرافي علاوه بر شدت نور (دامنه و طول موج )، فاز نيز روي صفحه حساس به نور ثبت مي‌شود.

براي به‌دست آوردن فاز در هولوگرافي، از يك اشعه مرجع (Refrence beam ) استفاده مي‌شود. به اين صورت كه اشعه مرجع با اشعه شي كه هر دو هم فاز هستند تركيب شده و اشعه جديد با موج و دامنه بيشتر مي‌سازند. اين اشعه شامل يك سري از خطوط باريك و روشني است كه مي‌تواند روي سطح حساس نگاشته شود.

اشعه مرجع و اشعه شي جايي در نزديكي سطح حساس به نور با هم تداخل پيدا مي‌كنند. اشعه‌هاي هم فاز روشني‌ها وغير هم فاز خطوط تيره را ايجاد مي‌كنند كه در نتيجه اين خطوط باريك و روشن شبكه پراش (Diffraction grating )توليد مي‌شود. اين توري‌پراني مجموعه‌اي از خطوط موازي است كه خطاي ديد ايجاد شده را روي فيلم شكل مي‌دهد و به اين ترتيب هولوگرام به وجود مي‌آيد.

اين خطوط باريك و روشن روي هولوگرام به طور مستقيم معرف نقاط به هم پيوسته در فضاي يك منظره نيستند (قادر به نشان دادن تمام جزئيات منظره اصلي نيستند) بلكه تنها چيزي كه هولوگرام نمايانگر آن مي‌باشد پرسپكتيو نقاط است.

هولوگرام به‌دست آمده به صورت عبوري است و براي بازسازي موج‌هاي آن به يك نور هم فاز احتياج داريم كه اين نور بايد كاملا شبيه به نوري باشد كه هولوگرام توسط آن به وجود آمده تا بتواند شرايط هنگام عكسبرداري را براي ما بازسازي كند. بهترين نور هم فازي كه مي‌تواند در هولوگرافي - چه در مرحله عكسبرداري و چه در هنگام بازسازي- مورد استفاده قرار گيرد، نور ليزر است.

براي اين‌كه از هولوگرام عبوري يك هولوگرام انعكاسي ساخته شود، نور ليزر را با عبور از مسير اوليه به نام 1 H (كه خاصيت عبوري داشته و تنها با نور ليزر قابل باز خواني است) به سطح حساس ديگري مي‌تابانند. اين سطح حساس پس از ظهور و ثبوت تبديل به هولوگرام انعكاسي مي‌شود كه 2H ناميده مي‌شود. اين هولوگرام قابل ديدن زير نور سفيد است.

اگر سوژه‌اي كه مي‌خواهيم از آن هولوگرام تهيه شود به صورت فايل ديجيتال باشد، در اين صورت بهتر است تصاوير در برنامه‌هايVector مانندIllustrator وCorel آماده شود. پس از اين‌كه تفكيك رنگي انجام گرفت، توسط ايميج ستر از فايل، خروجي مي‌گيرند كه اين فيلم‌ها به صورت شفاف است و به جاي سوژه سه بعدي استفاده مي‌شود.

بسته به اين‌كه هر كدام از اين فيلم‌ها بايد چه عمقي در هولوگرام داشته باشند، به ترتيب و در فاصله‌هاي متفاوت در معرض نوردهي قرار مي‌گيرند. زاويه نوردهي اين فيلم‌ها براي ايجاد رنگ‌هاي متفاوت فرق مي‌كند. در اينجا هم اشعه مرجع و اشعه سوژه با هم تداخل پيدا كرده و طرح مورد نظر روي سطح حساس به نور، شكل مي‌گيرد.

ممكن است تصوير داراي برجستگي يا فرورفتگي‌هايي باشد كه در اين موارد به صورت معكوس روي هولوگرام ثبت مي‌شود. يعني اگر تصوير داراي برجستگي باشد، در هولوگرام به صورت فرورفته منتقل مي‌شود. براي حل اين مشكل از آينه‌ها و عدسي‌هاي Optical Phase Conjugation استفاده مي‌شود.

ارسال شده توسط : محقق سایت ایران هولوگرام - ٣١  اردیبهشت , ١٣٩٠