علي رغم اين كه امروزه از دستگاه هاي بسيار پيشرفته اي براي تهيه هولوگرام ها استفاده مي شود، هنر هولوگرافي از گذشته تا امروز مسير پرفراز و نشيبي را پشت سر گذاشته است. اگرچه هولوگرافي و عكاسي از نظر چگونگي ثبت اطلاعات مربوط به يك صحنه يا منظره بر روي فيلم كاملاشبيه به هم به نظر مي رسند، اما شيوه تهيه آنها و همچنين دستگاه ها و وسايلي كه در اين دو روش از آنها استفاده مي شود كاملامتفاوت هستند و به همين دليل تصاويري كه به اين دو روش تهيه مي شوند نيز كاملامتفاوت خواهند بود. در عكاسي تصويري كه تهيه مي شود يك تصوير دوبعدي است، اين در حالي است كه تصويري كه در هولوگرافي ثبت مي شود يك تصوير سه بعدي است و وقتي شما به سطح اين تصوير كه هولوگرام نام دارد نگاه مي كنيد، برجسته و سه بعدي بودن آن محسوس خواهد بود. اصطلاح هولوگرام براي نخستين بار در سال 1947 ميلادي توسط دانشمند انگليسي دنيس گابور مطرح شد.
به همين دليل هم بسياري نقطه آغازين تاريخچه هولوگرافي مدرن و امروزي را سال 1947 ميلادي مي دانند. در آن زمان دنيس گابور در حالي كه براي يافتن روشي براي اصلاح و افزايش دقت ميكروسكوپ هاي الكتروني تحقيق و مطالعه مي كرد، نظريه هولوگرافي در ذهنش مطرح شد و به همين علت در سال 1969 ميلادي موفق به دريافت مدالي از انجمن سلطنتي كشور انگليس شد و در سال 1971 نيز به خاطر اين كشف بزرگ جايزه نوبل فيزيك را از آن خود ساخت به همين علت از دنيس گابور به عنوان پدر علم هولوگرافي نام برده مي شود. هولوگرافي در حقيقت روش جديدي براي تصويربرداري سه بعدي از اجسام بود كه با استفاده از نور ليزر انجام مي شد. البته در آن زمان گابور به امكانات جديدي كه امروزه براي توصيف ليزر از آنها استفاده مي شود دسترسي نداشت و از اين رو اين اكتشاف بزرگ در آن زمان قدري عجيب به نظر مي رسيد. اما سرانجام 13 سال بعد يعني در سال 1960 ميلادي كه محققان به روش هاي پيشرفته اي براي توليد ليزر دست يافتند، تحقيقات جدي تري را درباره هولوگرافي آغاز كردند و در سال 1962 دو محقق از دانشگاه ميشيگان تئوري جديدي را براي استفاده از هولوگرافي به منظور نمايش تصاوير سه بعدي مطرح كردند. آنها براساس يافته هاي دنيس گابور، تحقيقات جامع تري را در اين زمينه انجام دادند و تئوري مطرح شده توسط دنيس گابور را با استفاده از سيستم هاي جديد ابداعي براي توليد نور ليزر به مرحله اجرا درآوردند. در فرآيند هولوگرافي مي توان علاوه بر ثبت اطلاعات مربوط به شدت نور بر روي يك صفحه حساس كه در روش عكاسي معمولي از آن استفاده مي شود، اطلاعات ديگري مانند اطلاعات مربوط به دامنه و فاز نوري را نيز بر روي اين صفحه ثبت كرد و به اين ترتيب روش تهيه هولوگرام در مقايسه با عكس معمولي، به مراتب سخت تر خواهد بود. اين در حالي است كه هولوگرام يك تصوير سه بعدي با جزييات ميكروسكوپي بسيار دقيق خواهد بود. مهم ترين ويژگي هولوگرام ها اين است كه قابل كپي برداري و تكثير مجدد نخواهند بود.

ارسال شده توسط : محقق سایت - ٧  آذر , ١٣٩٠